سرآغاز هارمونی در آموزش موسیقی

آموزش موسیقی و سرآغاز هارمونی

هارمونی چیست؟ هارمونی علمی است که ما را با خصلت های آک.وردها و قدرت پیوندشان با همدیگر با علم به ارزش های ساختمانی ، ملودیک و وزنی آنها آگاه میکند. این تعاریف باید با مفاهیم بیشتری همراه شود تا منظور از پیوند آکوردها برای هنرجویان آموزش موسیقی مشخص شود. اگر ما به طور نمونه آکوردهای سه صدایی درجه های یک، دو ، سه و پنج را در کنار همدیگر قرار دهیم سه ملودی موازی از این آکوردها حاصل می شود. آکوردها به هم پیوند نداشته اما در کنار هم چیده شده اند. این روش در علم هارمونی خطا می باشد ولی اگر با پیوند آکوردهای نامبرده حالت بعضی از آنها را تغییر دهیم با خطاهایی که در مثال پایین هنوز وجود دارند تا حدی به روش هارمونی نزدیک می شویم. از دو مثال بالا با وجودی که هیچکدام از آنها آن طور که باید روش های هارمونی را رعایت نمی کنند میشود به دو نکته پی ببریم. اول اینکه تا حدی متوجه شده ایم که پیوند آکوردها چه می باشد و دیگر اینکه از این پیوند به تعداد صداهای آکورد ملودی حاصل می شود. هنرجوی آموزش موسیقی با پیوند صحیح آکوردها کم کم نوشتن موسیقی چند بخشی را یاد می گیرد.

بخش های هارمونی 

در صده های نهم و دهم شخصیت های هنری مذهبی تحت حمایت کلیسا کم کم به تجربه هایی در چند بخشی کردن موسیقی دست پیدا کردند و قواعد ساده ای برای این جهت وضع کردن. در آن موقع موسیقی کلیسا فقط با آواز اجرا می شدند. تئوریسین های آموزش موسیقی فهمیدند که صدای انسان ( بخش های صدای آقایان با میدان های صوتی مختلف و بخش های صداهای پسران نا بالغ ) می شود به بخش هایی با میدان های مختلف قسمت شود. بخش های مختلف صدای انسانی از همان شروع چند بخشی شدن موسیقی و به تبعیت از اجرای آهنگ هایی که برایشان تحریر می شد ناچار می شدند که ملودی های تقریباً مختلفی را همزمان بنوازند. این را با تغییر هایی ناشی از پیشرفت هایی ارزنده هنوز هم ادامه دارد.

نگاهی به دو شیوه ی چند بخشی

 تقریباً از همان شروع چند بخشی کلیسا به پیروی از جهان بینی خودش از یکطرف و موسیقی دانان غیر کلیسایی ( تئوریسین های آموزش موسیقی مردمی و عامیانه با اجرای موسیقی با ساز یا ساز و آواز همراه با هم ) از طرفی دیگر تلاش می کردند که موسیقی را به دو راه تقریباً مختلف چند بخشی کنند : 

راه اول ( از نگاه تاریخی قدیمی تر بیشتر در مبحث مذهبی ) این می باشد که تئوریسین آموزش موسیقی بیشتر توجه خودش را به خط های ملودی تک تک بخش ها و استقلال و عدم تابعیت ملودی هر بخش از بخش های دیگر معطوف می کند، تلاش دیگر او این میباشد که بر طبق یکسری قوانین دشوار ملودی هر بخش با ملودی بخش های دیگر جور شود. بعد ها به این راه کنتور کنتیک می گفتند. در روش دوم تئوریسن آموزش موسیقی از روش گیوند آکوردهای برگزیده تلاش می کرد که ملودی تقریباً زیبایی در هر بخش ایجاد کند به این روش هارمونیک می گویند. روش هارمونیک کار چند بخشی را راحت تر می کند. این روزها هر دو روش با تغییر های ناشی از گیشرفت های مختلف فن آموزش موسیقی و آهنگسازی استفاده می شود و در خیلی از قطعه های موسیقی هر دو روش با هم آمیخته می شوند. در اثر تجربه ی قرن ها این نتیجه حاصل شد که بهترین بخش های آوازی در یک برنامه ی آموزش موسیقی برای چند بخشی کردن موسیقی چهار بخش می باشد که به این ترتیب می باشند : 

1- بخش سوپرانو : صدای زنانی که میدان صدایشان زیر می باشد.

2- بخش آلتو : صدای زنانی که میدان صدایشان بم می باشد

3- بخش تنور : صدای مردانی که میدان صدایشان زیر می باشد

4- بخش باس : صدای مردانی که میدان صدایشان بم می باشد

بلاگ آموزش موسیقی

ادامه مطلب