نشانه های بیرون از حامل در آموزش موسیقی

آموزش نشانه های بیرون از حامل موسیقی

همانطور که از عنوان این مقاله آموزش موسیقی متوجه خواهیم شد این علامت ها در بالا یا پایین حامل تحریر می شوند، این علامت ها به دو گروه تقسیم می شوند.

1- نشانه های شکلی و قراردادی

2- نشانه هایی که از واژه ها تشکیل شده اند

نشانه های شکلی و قراردادی

نقطه ی توقف : علامتی است که هر وقت بر روی نتی در موسیقی ( عموماً در آخر قطعه یا در آخر قسمت مهمی از قطعه ) واقع شود دیرند آن نت موسیقی جهت نشان دادن حالت توقف یا به هر صورت کم شدن سرعت حرکت موسیقی حداقل به دو برابر افزایش می یابد. این علامت با همین نقش روی سکوت هم می تواند واقع شود.

نقطه : هر چند که این علامت بعضی اوقات ( در صورت لزوم ) در داخل حامل قرار داده می شود اما از آنجا که در این لحظات هم در مکانی خاص از حامل جایی ندارد و تابع نت های موسیقی درون حامل می باشد می شود آن را علامت بیرون از حامل دانست. هر وقت در بالا یا پایین نتی در موسیقی نقطعه بگذاریم این نت موسیقی مقطع و بریده ( با ارزش تقریباً نیم برابر ) اجرا می شود ما بقی دیرند نت موسیقی به سکوت برگزار می شود در آموزش موسیقی به این طرز اجرا استاکاتو می گویند. اگر این علامت بر روی نت های موسیقی و مانند آن واقع شود در خلاصه نویسی به این شکل تحریر می شود. اگر بر روی نت های موسیقی نقطه دار خط اتحاد یا اتصال بگذاریم با ارزشی کمی بیش تر از نصف ( تقریباً 3/4 یا 2/3) اجرا می شوند و مابقی هر یک سکوت می شود.

نقطعه دراز یا نقطه میخی : دیرند هر نت موسیقی که در پایین یا بالای این علامت واقع شود بسیار کم ( ماکزیمم 1/4 ) می شود. این فرم اجرا را استاکاتیسیمو می گویند ( نقطه ی میخی خاص اجرا در سازهای آرشه ای زهی به خصوص ویولون می باشد که در تکنیک نوازندگی ویولون این روزها به آن اسپیکاتو می گویند. نوازنده ی ویولون در این حالت آرشه را مثل فنر روی سیم می زند به این دلیل است که بعضی از ویولون نوازان به آن آرشه پران می گویند) اگر روی نت های موسیقی خط افقی کوتاهی بگذاریم بر خلاف نت های موسیقی نقطه دار با نمودی بیشتر و با تمام ارزش زمانی خودش اجرا خواهد شد.

متسواستاکاتو : هر وقت روی چند نت موسیقی پی در پی نقطه بگذاریم و روی آن خط اتصالی بکشیم به آن متسواستاکاتو می گویند که در اجرا ارزش زمانی نت های موسیقی به 1/4 می رسد. با هم بودن خط اتصال و نقطه فرم اجرای کم و بیش متفاوت دیگری هم دارد، در این روش اختلاف تاکید بین هر دو نت موسیقی پیوسته بیشتر از حد معمول می باشد.

نشانه های تاکید : هر وقت بر روی نتی در موسیقی این نشانه قرار داده شود آن نت موسیقی گذشته از موقعیتش در میزان با تاکید اجرا خواهد شد. دگرگونی مصنوعی تاکید را با صفت آگوژیک توصیف می کنند. این واژه را بیشتر در زمان هایی که تاکید با جمله ی موسیقی بستگی یافته استفاده می کنند. واضح است که اولین نت موسیقی یک جمله فارغ از این که از کدامین ضربه ی میزان شروع شود حالتی تاکیدی به خودش خواهد گرفت و همچنین هر وقت در زمان یک آهنگ نت موسیقی از آن به فاصله ی زیادی به بالا نسبت به نت های قبل از خود پرش کند نت موسیقی پرش کرده هم موکد احساس خواهد شد. همچنین در آموزش موسیقی دیگر علامت های تاکید را در دسته ی دوم زیر عنوان نشانه های واژگی می بینیم.

موارد کاربرد خط اتصال : این علامت غیر از کاربرد هایی که قبلاً بیان شد در این موارد هم استفاده می شود.

1- هر بخش مستقل از یک جمله ی موسیقی امکان دارد حاوی خط اتصال باشد

2- در موسیقی آوازی گروهی از نت های موسیقی گاهی اوقات با یک هجا ی کلام سروده خواهند شد، در آهنگ زیر بعضی لحظه ها خط اتصال ( خط اتحاد و اتصال با هم ) با همین روش استفاده شده است.

3- در موسیقی آوازی و گاه سازی و در سازهای بدون پرده بندی مثل ویولون در عوض آن که به نت موسیقی به فاصله ی دورتر پرش کنیم بعضی اوقات به سمت آن میلغزیم این حرکت در بعضی از راه ها به کمک خط اتصال و در بعضی دیگر با علامت نشان داده می شود و به آن پرتامنتو گفته می شود. اجرای لغزشی در سازهای شمال پرده بندی ثابت مثل پیانو هم با همان علامت مشخص می شود یا با واژه ی گلیساندو نشان داده می شود.


دیدگاه خودتان را بنویسید



بلاگ آموزش موسیقی

ادامه مطلب