آموزش مقدماتی نظام پیوند در موسیقی

آموزش نظام پیوند در گام های بزرگ

آموزش نظام پیوند در گام های بزرگ

هر وقت الگوی گام بزرگ به دقت مورد بررسی قرار گیرد، دو تکه ی همشکل و مساوی در آن مشاهده می شود. در آموزش موسیقی به هر تکه دانگ( تتراکورد ) گفته می شود. الان از نظر دانگ گام دو بزرگ را با گام فا بزرگ میخواهیم مقایسه کنیم از این قیاس میفهمیم که دانگ اول گام دو بزرگ بر دانگ دوم گام فا بزرگ دقیقاً انطباق دارد. با یک حساب ساده می شود دلیل این انطباق را متوجه شد:

1- هر گام بزرگ از دو دانگ هم شکل با الگوی پرده - پرده - نیم پرده تشکیل شده است 

2- دانگ اول هر گام بزرگ خودش می تواند دانگ دوم گام بزرگ  و مشخص شود

3- و همچنین دانگ دوم هر گام بزرگ ، دانگ اول گام بزرگ دیگری می تواند باشد

آگاهیم از اینکه دانگ دوم گام دو بزرگ از نت های موسیقی ( سل - لا - سی - دو) تشکیل یافته است، این دسته نت های موسیقی دانگ اول چه گام بزرگی هستند؟ واضح است که نت موسیقی اول این دانگ همچنین نت موسیقی شروعین گام نیز می باشد.. به این معنی که گروه نت های موسیقی بالا وابسته است به دانگ اول گام سل بزرگ، پس گام دو بزرگ از نظر دانگ با گام سل بزرگ می شود قیاس کرد.

نتیجه های زیر قابل دستیابی می باشد:

1- هر وقت دنگ اول یک گام داده شده را ، دانگ دوم گام دیگر در نظر بگیریم و برای این گام پیدا شده یک دانگ اول نوشته شود،بعد از تنظیم فاصله ها متوجه می شویم که در گام تازه یک علامت تغییر دهنده به وجود آمده است.

2- افزایش بمل( یا کم شدن دیز) بر روی نت موسیقی هفتم گام داده شده، که در حقیقت نت چهارم موسیقی گام یافته شده است، تاثیر گذاشته است.

3- هر وقت ترتیب کار را بر عکس کنیم به این معنی که دانگ دوم یک گام داده شده را به عوض دانگ اول گام بزرگ دیگری در نظر بگیریم و برای گام تازه یک (دانگ دوم) نوشته شود در تنظیم کردن فاصله های الگوی گام بزرگ، احتیاج به یک علامت تغییر دهنده ی اضافی و در حقیقت یک ( دیز ) می باشد.

4- اضافه کردن دیز( کم کردن بمل ) بر روی نت موسیقی چهارم گام داده شده اثر گذاری دارد .

به همین صورت می شود بر تعداد علامت های تغیر دهنده چه دیز و چه بمل اضافه کرد. گام دو بزرگ بدون نشانه های تغییر دهنده می باشد و نت موسیقی پایه ی گامی که در آن یک دیز می باشد نسبت به نت موسیقی پایه ی گام دو بزرگ در فاصله ی پنجم قرار می گیرد ( نت موسیقی سل) پایه ی گامی که دارای یک دیز است نسبت به نت موسیقی دو در فاصله ی پنجم بالا می باشد. پایه ی گام ر بزرگ نسبت به پایه ی گام سل بزرگ در فاصله ی پنجم بالا قرار می گیرد و از گام آخر یک دیز بیشتر است. به همین شکل گام لا بزرگ در فاصله ی پنجم گام ر بزرگ قرار می گیرد و نسبت به آن یک دیز بشتر دار، دیز های اضافه شده همیشه درجه های چهارم هر گام را نیم پرده بالا برده و این نت موسیقی در گام تازه همیشه در درجه ی هفتم می باشد. اضافه شدن دیز ها از این مرز نیز بیشتر می شود. سمتی را که گام ها به جهت افزایش دیز ها ( یا کاهش بمل ها) می پیمایند ، جهت جلو( بالا) می گویند. به همین صورت ولی به جهت عکس بر تعداد بمل ها اضافه می شود. نت موسیقی پایه ی گامی که یک بمل دارد ( فا بزرگ) نسبت به پایه ی گام ( دو بزرگ) ( که هیچ علامت تغییر دهنده ای ندارد) ، یک پنجم پایین تر می باشد و نت موسیقی پایه ی گامی که دو بمل دارد یک پنجم پایین تر می باشد. 

از این پیوند می شود این چنین فهمید که نت موسیقی پایه ی گامی که دارای سه بمل است یک پنجم پایین تر از پایه ی گام( سی - بمل بزرگ) می باشد. سمتی را که گام ها به جهت اضافه شدن بمل ها ( کم شدن دیز ها) طی می کنند جهت عقب می گویند.

در آموزش موسیقی به گام هایی که فقط یک علامت تغییر دهنده با هم تفاوت دارند، گام های همسایه گفته می شوند. علامت های تغییر دهنده در دو حالت بکار برده می شوند:

حالت اول آن ها را به ترتیبی خاص و به منظوری ویژه در شروع هر قطعه موسیقی بین کلید و کسر میزان می گذاریم با فهمیدن این مطلب می شود فهمید که مفهوم ترتیبی خاص و منظوری ویژه چه می باشد، باید بدانیم که هر قطعه موسیقی فارغ از قطعه های کم و بیش جدید در گام مشخصی نوشته می شود.

در قطعه های موسیقی عموماً علامت های تغییر دهنده وابسته به الگویی که به آن ربط دارد در شروع هر آهنگ ( آواز هر سطر حامل) بین کلید و کسر میزان قرار می دهند. باید بدانیم تعداد دیز ها را تا چه میزان می توان اضافه کرد، اضافه کردن این تعداد از منظر آموزش موسیقی هیچ محدودیتی ندارد و از تعداد نت های موسیقی گام هم میتواند بیشتر شود. تعداد دیز ها عموماً از عدد هفت بیشتر نمی شود و گام هایی که درای بیشتر از هفت دیز می باشند و آنهایی که تعداد دیز شان هفت یا نزدیک به هفت می باشد به شکل (آن هارمونیک) نمایش داده می شوند. 


دیدگاه خودتان را بنویسید



بلاگ آموزش موسیقی

ادامه مطلب